{"id":25470,"date":"2026-09-16T11:18:56","date_gmt":"2026-09-16T09:18:56","guid":{"rendered":"https:\/\/therapiedier.be\/?p=25470"},"modified":"2026-09-16T11:18:57","modified_gmt":"2026-09-16T09:18:57","slug":"mag-test-of-pada-test-wat-is-het-verschil","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/therapiedier.be\/en\/2026\/09\/16\/mag-test-of-pada-test-wat-is-het-verschil\/","title":{"rendered":"MAG test or PADA test: what is the difference?"},"content":{"rendered":"<p>Wie zich verdiept in therapiedieren, assistentiegerichte ondersteuning of Animal Assisted Interventions (AAI), komt verschillende gedragstesten tegen. Twee namen die regelmatig terugkomen zijn de MAG-test en de PADA-test. Maar wat is nu precies het verschil? En waarom werkt Therapiedier vzw met een uitgebreide MAG-test?<\/p>\n<p>MAG staat voor Maatschappelijk Aanvaardbaar Gedrag. De oorspronkelijke MAG-test werd ontwikkeld om op een gestandaardiseerde manier te kijken naar het gedrag van een hond in uiteenlopende situaties. Hoe reageert een hond op mensen? Wat gebeurt er wanneer hij geconfronteerd wordt met onverwachte prikkels? Hoe gaat hij om met spanning? Zien we onzekerheid, vermijding of agressief gedrag? Dat zijn belangrijke vragen. Zeker wanneer een hond later in contact komt met kinderen, ouderen, personen met een beperking of andere kwetsbare doelgroepen, moet veiligheid een belangrijke basisvoorwaarde zijn.<\/p>\n<p>Voor Therapiedier vzw is veiligheid alleen echter niet voldoende. Een hond kan perfect maatschappelijk aanvaardbaar gedrag vertonen en toch niet gelukkig worden van het werk dat van een therapiedier wordt verwacht. Daarom hebben we de MAG-test binnen onze werking uitgebreid. We willen niet alleen weten wat een hond doet in een bepaalde situatie, maar ook proberen te begrijpen wie die hond is en hoe hij die situatie beleeft.<\/p>\n<p>Tijdens onze uitgebreide MAG-beoordeling kijken we daarom naast maatschappelijk aanvaardbaar en veilig gedrag ook naar persoonlijkheid, sociaal gedrag, contactname, zelfzekerheid, nieuwsgierigheid, prikkelgevoeligheid, lichaamstaal, frustratietolerantie, individuele voorkeuren en belastbaarheid. Ook stress en herstel zijn voor ons bijzonder belangrijk. Een reactie op een onverwachte prikkel vertelt ons iets, maar minstens even interessant is wat daarna gebeurt. Kan de hond de spanning snel loslaten en opnieuw ontspannen functioneren, of blijft de spanning aanwezig? Hoe duidelijk communiceert hij dat iets moeilijk wordt? Zo ontstaat een veel ruimer beeld van de individuele hond.<\/p>\n<p>PADA staat voor Personality Assessment of Domestic Animals. Zoals de naam aangeeft, ligt bij deze beoordeling veel nadruk op het in kaart brengen van persoonlijkheids- en gedragspatronen. Door een dier in verschillende gestandaardiseerde situaties te observeren, kunnen kenmerken zoals sociaal gedrag, nieuwsgierigheid, zelfzekerheid en reacties op nieuwe of onverwachte prikkels zichtbaar worden. Het doel is niet simpelweg om een hond als \u2018goed\u2019 of \u2018slecht\u2019 te beoordelen, maar om een profiel van het individuele dier te verkrijgen.<\/p>\n<p>Daar ligt meteen ook een belangrijke overeenkomst met onze uitgebreide MAG-beoordeling. Het verschil tussen beide voorstellen als \u201cMAG kijkt naar veiligheid en PADA kijkt naar persoonlijkheid\u201d is voor onze manier van werken te eenvoudig. Onze uitgebreide MAG-beoordeling bevat namelijk beide elementen. We willen uiteraard weten of een hond veilig en maatschappelijk verantwoord kan functioneren, maar tegelijkertijd willen we zijn persoonlijkheid, stressverwerking, herstelvermogen, sociale voorkeuren en belastbaarheid begrijpen. Het verschil zit voor ons daarom vooral in het kader waarin we die informatie gebruiken. Binnen Therapiedier vzw koppelen we onze observaties rechtstreeks aan dierenwelzijn en aan de toekomstige inzet binnen AAI.<\/p>\n<p>Daarbij vinden we het belangrijk om niet alleen de vraag te stellen of een hond geschikt is als therapiedier. Die vraag is eigenlijk te algemeen. Een therapiehond bestaat immers niet als \u00e9\u00e9n vast type hond. De ene hond kan genieten van rustig individueel contact met een oudere persoon in een woonzorgcentrum, terwijl een andere hond zich prettig voelt bij kinderen en wat meer activiteit. Een hond die uitstekend functioneert tijdens \u00e9\u00e9n-op-\u00e9\u00e9ncontacten kan een druk klaslokaal overweldigend vinden. En een hond die spontaan contact zoekt met mensen, hoeft daarom nog niet graag langdurig door verschillende onbekende personen aangeraakt te worden.<\/p>\n<p>Daarom stellen we liever de vraag: welke vorm van inzet past bij deze individuele hond, zijn persoonlijkheid, zijn mogelijkheden en zijn grenzen? Soms kan daar ook uit blijken dat professionele inzet als therapiedier niet de beste keuze is. Dat betekent niet dat er iets mis is met die hond. Integendeel, door dit tijdig te herkennen, kunnen we voorkomen dat een dier in een rol terechtkomt die onvoldoende aansluit bij zijn behoeften.<\/p>\n<p>Kunnen en willen zijn namelijk twee verschillende dingen. Een hond kan leren om rustig ergens te blijven liggen terwijl mensen hem aanraken. Hij kan leren om een drukke ruimte binnen te gaan en hij kan allerlei taken en oefeningen aanleren. Maar het feit dat een hond iets heeft geleerd en uitvoert, betekent nog niet automatisch dat hij zich daarbij goed voelt. Daarom kijken we niet alleen naar wat een hond kan, maar ook naar wat hij ons via zijn gedrag en lichaamstaal vertelt over wat hij aankan en prettig vindt.<\/p>\n<p>Een therapiedier is voor ons geen instrument dat wordt ingezet ten dienste van de mens, maar een actieve partner binnen de samenwerking tussen mens en dier. Dierenwelzijn betekent daarom meer dan het voorkomen van agressie, angst of lichamelijk ongemak. Het betekent ook rekening houden met voorkeuren, keuzevrijheid, herstel, belasting en de mogelijkheid om grenzen aan te geven.<\/p>\n<p>Ook een uitgebreide MAG-test blijft natuurlijk een momentopname. Een goede beoordeling betekent niet dat we daarna nooit meer naar het gedrag en welzijn van de hond hoeven te kijken. Leeftijd, gezondheid, ervaringen, omgeving en belasting kunnen veranderen. Een hond die vandaag graag een bepaalde activiteit uitvoert, hoeft daar niet noodzakelijk zijn hele leven hetzelfde over te denken. Daarom hoort een gedragstest voor ons thuis binnen een breder traject van opleiding, observatie, begeleiding en blijvende aandacht voor dierenwelzijn.<\/p>\n<p>We zien de MAG-test en PADA-test dan ook niet als twee systemen die tegenover elkaar moeten staan of waarvan het ene per definitie beter is dan het andere. Er zijn duidelijke raakvlakken. PADA is gericht op het zichtbaar maken van persoonlijkheids- en gedragskenmerken. Binnen Therapiedier vzw hebben we onze MAG-beoordeling uitgebreid zodat we naast maatschappelijk aanvaardbaar en veilig gedrag eveneens kijken naar persoonlijkheid, stressverwerking, herstel, belastbaarheid en welzijn, en deze informatie specifiek interpreteren vanuit de mogelijke inzet binnen Animal Assisted Interventions.<\/p>\n<p>Uiteindelijk draait het voor ons om \u00e9\u00e9n uitgangspunt: we willen niet proberen om iedere hond passend te maken voor een bepaalde taak. We willen zoeken naar een taak, doelgroep en omgeving die passen bij de individuele hond.<\/p>\n<p>Daarom vragen we bij Therapiedier vzw niet alleen: \u201cKan deze hond dit?\u201d<\/p>\n<p>We vragen vooral: \u201cPast deze taak, doelgroep en omgeving bij deze hond, en kan hij daarin veilig \u00e9n met behoud van welzijn functioneren?\u201d<\/p>\n<p>Dat is voor ons de basis van verantwoord werken met therapiedieren.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Wat is het verschil tussen de MAG-test en PADA-test? Lees hoe Therapiedier vzw veiligheid, persoonlijkheid, stressherstel en dierenwelzijn beoordeelt.<\/p>","protected":false},"author":4,"featured_media":25471,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_genesis_hide_title":false,"_genesis_hide_breadcrumbs":false,"_genesis_hide_singular_image":false,"_genesis_hide_footer_widgets":false,"_genesis_custom_body_class":"","_genesis_custom_post_class":"","_genesis_layout":"","footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-25470","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","category-blog","entry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/therapiedier.be\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/25470","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/therapiedier.be\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/therapiedier.be\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/therapiedier.be\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/therapiedier.be\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=25470"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/therapiedier.be\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/25470\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":25472,"href":"https:\/\/therapiedier.be\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/25470\/revisions\/25472"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/therapiedier.be\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/25471"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/therapiedier.be\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=25470"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/therapiedier.be\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=25470"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/therapiedier.be\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=25470"}],"curies":[{"name":"WP","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}