?? Dieren zijn familie, geen dingen
Toen mijn hond Ceres vier dagen in het dierenziekenhuis lag, betaalde ik 1.700 euro.
Ik deed het met liefde, want ze was mijn familie.
Maar ik dacht ook: wat als iemand dit niet kán betalen?
Wat als een mens zijn beste vriend moet laten lijden of afgeven omdat zorg te duur is?
In België zien we honden en katten nog te vaak als bezit.
Een ding. Iets dat je kan kopen, verkopen of achterlaten.
Maar wie ooit in de ogen van zijn dier heeft gekeken, weet beter.
Zij voelen, troosten, houden onvoorwaardelijk van.
Ze zijn deel van ons gezin – soms zelfs onze enige steun.
Daarom wil ik dat we als maatschappij erkennen:
? Een dier is geen ding. Het is familie.
? Iedereen heeft recht op gezelschap en zorg van een dier.
? Niemand mag moeten kiezen tussen eten of de dierenarts.
Ik pleit voor:
Een sociaal fonds voor dierenzorg: steun voor sterilisatie en medische kosten bij lage inkomens.
Sociale tarieven bij dierenartsen, net zoals bij dokters.
Een “ziekenfonds voor dieren”: een verzekering of bijdrage die iedereen toelaat om zorg te betalen.
Erkenning van therapie- en hulphonden als essentieel voor menselijk welzijn.
Want gezelschap, troost en liefde horen niet enkel toe aan wie het zich kan veroorloven.
Een dier maakt ons menselijker.
En daar mag onze samenleving ook iets voor terugdoen.
? “Een dier is geen bezit, het is familie. En voor familie zorgen we.” — Inge Pauwels, Toscanzahoeve
Dit manifest wordt gelanceerd door Therapiedier vzw, op initiatief van Inge Pauwels (Toscanzahoeve, auteur en expert mens-dierrelatie).

Therapiehonden en hygiëne: vuiler dan mensen? Integendeel.
